Een uitnodiging valt enkele dagen eerder in de bus voor het bijwonen van de opening van het vernieuwde Bevrijdingsmuseum Zeeland. Het is groots letterlijk en figuurlijk, de opening is gedaan door Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Margriet der Nederlanden. Na diverse toespraken door evenzoveel sprekers als Kees Traas, voorzitter Stichting Bevrijdingsmuseum Zeeland, drs. J.M.M. Polman CdK provincie Zeeland, en ook door Dhr. Robert Croll voorzitter raad van bestuur Vfonds en dit alles verrijkt met een film over de realisatie van dit project en ook nog een muzikaal intermezzo. Een demonstratie door het korps commandotroepen en daarna de officiële opening door Prinses Margriet die dit doet door net als haar grootmoeder in Ede over een onder de erepoort aangebrachte meelstreep te stappen. Dit alles onder een luid applaus.

De receptie die hierop volgt en een rondgang met Shotten en andere genodigden is indrukwekkend, ik ontmoet geheel onverwacht ook mijn tante, oudste verzetsstrijdster in Nederland in de gezegende leeftijd van 98 jaar en nog goed bij de tijd. Zij mag uitleg geven aan Prinses Margriet over de geschonken kleding die zij in het kamp droeg bij haar internering. Het was druk, heel druk en vele vrijwilligers moeten hierna de Maritieme hal weer omtoveren tot startbureau voor de volgende dag.

Ja, het is weer zover zaterdag 26-oktober is de 10e MALLARDMARS en een mooie delegatie van COM is aanwezig, de organisatie van de herdenking op de Sloedam berust dit jaar bij de provincie en had wat haken en ogen maar alles is net op tijd geregeld en ik denk dat velen het niet eens gemerkt hebben dat er enkele dingen waren die dus niet waren zoals alle andere keren.

Voor mij is het organisatorisch klaar met de MALLARDMARS, ik zou het 10 jaar doen en dat is dus nu. Tijd vliegt voorbij maar toch is het nu tijd om te stoppen en veel actiepunten waren al over gegaan naar het museum. Er zal ongetwijfeld weer iets ander op mijn pad komen maar houd nu alles even af omdat het fysiek even niet  lekker loopt maar ook daar zal weer wel verandering in komen.

Al met al waren er toch rond de 700 deelnemers en dus weer een succesvolle dag en op deze dag heb ik ook nog een klasgenoot ontmoet waarmee ik op de lagere school (vorige eeuw) in de klas heb gezeten, heel leuk en zeer onverwachts. Ondanks dat wij op deze dag 40 jaar getrouwd waren even naar huis om moeder de vrouw op te halen en weer terug voor het feest in t museum waar het museum alle vrijwilligers wil bedanken voor hun zeer grootte inzet en ook daar hebben wij een uitnodiging voor gekregen. Een cadeau van buitenlandse gasten in de vorm van een fles JAMESON whisky van 4,5 liter (inclusief fles 7.9 kilo) is later op de avond toch open gegaan en werd het echt gezellig en waar sommigen zich nooit toe in staat achten kwam er toch bij enkelen ongekend talent naar boven.

Het is weer achter de rug en genieten nog na van de vele indrukken deze week, op naar de volgende!

 

Tekst: Hans Blommaart